Digitaal streepje - een paar voorbeelden van de digitale grenzen die worden getrokken, die eerder de grenzen in ons hoofd volgen dan de grenzen van de digitale mogelijkheden

Mijn familie houdt van wedstrijden. Tijdens de lockdown waren er eerst de pubquizzen, nu opgevolgd door de challenge van de Hersenstichting ‚Ommetje‘. Nu wonen we niet allemaal in Nederland, wat betekent dat ik vergeefs zocht naar Ommetje in de Duitse App store, zoals ook een ander familielid in Groot-Brittannie vertwijfeld zocht en niet vond. Is het wandelen voor het verbeteren van de geest alleen voor Nederlanders in Nederland bestemd?

De Appstore volgt helaas hetzelfde concept als de Buma/Stemra en GEMA. Lange tijd was het onmogelijk om boeken en muziek te downloaden over de grens. Met de introductie van digitale streamingdiensten zoals Spotify kwam daar enigszins verandering in. Maar nog steeds zijn er digitale barricades. Zo verandert het aanbod van mijn Netflix abonnement afhankelijk van het land waar ik op dat moment ben. Een gezamenlijke Netflix party met de familie strandde al vaak op de niet-beschikbaarheid van films in het andere land. 

Zo kan het zijn, dat ik met mijn Duitse App store de mobiel parkeren app niet kan downloaden. Dit betekent dus zoeken naar een parkeerautomaat, het vantevoren inschatten van de te parkeren tijd en het buiten adem bijvullen. De uitvoerende dienst van de app wil de app niet aanmelden bij de Duitse store. Zouden er te weinig Duitsers in Nederland parkeren? 

Naast onbewuste beperkingen van een in principe grenzeloos product, zijn er ook door de overheid gewilde beperkingen. Zo blijkt het onmogelijk voor Nederlanders in het buitenland om op diverse overheidsfuncties te solliciteren. Het online sollicatieformulier laat een adres in het buitenland niet toe. Wellicht worden Nederlanders in het buitenland bij voorbaat ongeschikt geacht voor overheidsfuncties? 

Ook bij publieke diensten als het melden van gevaarlijk gedrag op de weg, blijkt een melding vanaf een buitenlands nummer op een 0800 nr niet mogelijk. Terwijl mijn auto met buitenlands nummerbord met flessen werd bekogeld, stond ik voor de vraag of een buitenlander in Nederland wellicht zelf als het gevaar wordt gezien. 

Dit zijn maar een paar voorbeelden van de digitale grenzen die worden getrokken, die eerder de grenzen in ons hoofd volgen dan de grenzen van de digitale mogelijkheden.

Dat er belemmeringen voor het vrij verkeer van digitale goederen zijn, heeft zo zijn redenen. Zo is het verdien-model van intellectuele goederen. Bij een aankoop in het buitenland is de afdracht aan de auteur/createur moeilijker. Ook kan het zijn dat een app of een dienst met publieke middelen is ontwikkeld, waarbij het als rechtvaardig wordt gezien als deze voor de belastingbetaler gereserveerd blijft. Alleen kan het toch niet de bedoeling zijn dat in het Europa van het vrij verkeer van goederen, de digitale goederen achter de grens blijven steken. Laat Apple de grenzen van de Europese markt opzoeken en alle Ommetjes en Parkmobiles automatisch in de hele EU aanbieden. Maak 0800 nummers bereikbaar voor Europese telefoonnummers, of biedt een alternatief voor buitenlandse weggebruikers aan. Wellicht dat Netflix, eventueel tegen meerkosten, eenmalige exterritoriale abonnementen wil aanbieden? Met andere woorden, mag het streepje in ons hoofd weg? Dat verbetert onze geestelijke gezondheid minstens zo goed als de Ommetje app van de Hersenstichting. 

=