No mail today - over de gijzeling van mijn domain en het gebrek aan regulering

En toen stopte de mail. Geen berichten in mijn digitale brievenbus op merkies.com. En in de dagen en de weken er na ook niet. Clienten, relaties, vrienden belden op en whatsappten dat ze hun berichten onbestelbaar retour kregen. Mijn neef was al jaren eigenaar van het domain merkies.com en had alle familieleden een mailbox gegeven. Velen gebruikten deze mailbox ook zakelijk. En voor iedereen stopte de zaken abrupt. 

Het bleek dat het domain was gegijzeld. De provider van de site was overgekocht door een buitenlandse firma. Deze had het plan de prijzen flink te verhogen. Bij niet instemmen was een gijzeling van de domain-name (en de website) het gevolg. Mijn neef protesteerde. Hij had de rekeningen van de (vorige) provider altijd op tijd betaald, hij had een overeenkomst. Maar niets mocht baten. Zonder overleg en zonder waarschuwing werd het domain ter veiling op het internet aangeboden. Digitaal speurwerk leverde een nieuwe domain-eigenaar op met registratie in Tbilisi maar een IP adres in Keulen. 

Inmiddels waren velen familieleden in paniek. Tenslotte weet je nooit wat je mist als je mail niet aankomt. Abonnementen stopten plotseling, accounts online konden niet geverifieerd, concertkaarten niet meer gedownload. Antwoorden op sollicitaties bleven uit en rekeningen en de betalingsherinneringen bleven onbetaald. En bij mij bleek , dat ik bijna stemmen bij de volgende verkiezingen miste, daar het stembureau voor kiezers in het buitenland mij niet langer kon bereiken. Chaos.

De nieuwe provider bleek een opkoper van domains en niet van zins zijn nieuwe domain, zonder een behoorlijke vergoeding daarvoor, op te geven. Niet zijn probleem, zei hij. 

De schade van dit kleine digitale horror-sprookje is niet eenvoudig te berekenen. Wat wel eenvoudig is, is hieruit politiek lering te trekken. 

De digitale provider wereld is nog steeds een wilde westen, met de klant zeker niet als koning. Andere voorbeelden zijn influencers die vanwege glitches of hacking van de een op de andere dag hun account verliezen, zonder remedie. Of mijn oude vader, die zijn heel dure provider niet wil opgeven, omdat hij dan zijn emailadres verliest. De wetgever zou hier op twee manieren kunnen optreden. Beschouw betrouwbare digitale infrastructuur als even belangrijk als fysieke en word zelf bouwmeester van de digitale weg. In Estland heeft elke burger een officieel emailadres en een deel van de – veilige – openbare cloud. Een andere manier is het reguleren van het providerlandschap en het garanderen van het meenemen van domain of (email)adressen, zoals ook telefoonnummers of bankrekeningnummers kunnen worden behouden. Het afgelopen jaar heeft laten zien, dat de digitale wereld de fysieke in belang inmiddels evenaart. De regulering van deze wereld vraagt dus om dezelfde aandacht als de echte. Tijd voor een Rijks Digitaal Bouwmeester.